[*Şefyazman*]

SERVETLE ÖVÜNMEK
Harun Reşit ile Şakik-i Belhî Hazretleri sohbet ediyordu. Bir ara Hazret:
- Ey Halife! Farz et ki büyük bir çölde kaybolmuşsun. Susuzluktan ölmek üzeresin. O anda birisi gelip elindeki su dolu kırbayı sana satmak istese kaç para verirsin? diye sordu.
Halife gülerek:
- Ne kadar isterse veririm, dedi.
- Peki, o suya karşılık servetinin yarısını istese verir misin?
- Veririm.
Hazreti Şakik, "Doğru söyledin" dedi ve devam etti:
- Ey Halife! Diyelim ki servetinin yarısı ile o suyu alıp içtin ve bir müddet daha yaşama imkanı buldun. Fakat az sonra içtiğin suyu çıkarman gerekir. Ama buna muvaffak olamasan, bütün uğraşmalarına rağmen idrarını yapamasan ve adeta ölecek hale gelsen, o anda yine birisi karşına çıkıp: "Seni tedavi edebilirim, ancak servetinin öbür yarısını isterim" dese, ne dersin?
Halife hiç düşünmeden:
- Elbette razı olurum, dedi.
Bunun üzerine Şakik-i Belhî:
- Öyleyse Ey Emirü'l Mü'minin! Önce içtiğin, sonra da idrar yolu ile dışarı attığın bir yudum su kıymetinde bile olmayan servetine sakın güvenme! Hiç kimseye karşı mal, mülk ve servetinle övünme, buyurdu.

[ciproktan]

Merhabalar;

Çok güzeldi paylaşım için teşekkürler.

Hepimiz böyleyiz ölmeyecek gibi çalışırız bişeyler biriktiririz ama arkamıza dönp baktığımızda koskoca bir hiç bırakmışızdır.

Belki bilirsiniz ama ben yinede anlatmak istiyorum.Rahmetli Vehbi Koç ölmeden önce oğluna 2 adet mektup bırakır.Ben öldükten sonra oku

der.

Vasiyet söyledir;beni çorabımla gömün oğlu şaşırır ama vasiyeti olduğu için gider hocaya danışır.Hoca imkansız meftayı çorapla gömemeyiz

der.Oğlu çaresilik içinde kıvranırken diğer mektup aklına gelir ve okur.Mektupta şöyle yazar;

Gördünmü oğlum öbür dünyaya bir çorap bile götüremiyoruz.Aslında bu çok büyük bir derstir bize ama biz hala şu yalan dünya için yarış atı

gibi koşturmaya devam ediyoruz.

Saygılarımla...